Իր զորաբանակով նահանջելով առաջացող թշնամու առջև` նա մայիսի վերջին մտավ Լոռվա դաշտ` Ջալալօղլի: Սակայն չամրանալով այնտեղ` նա շարունակեց նահանջը: Հետևելով Անդրանիկի օրինակին` փախուստի դիմեց նաև Ջալալօղլիի բնակչությունը: Վարդաբլուրում պայթեցնելով զինապահեստը, զորավար Անդրանիկը իջավ Լոռու ձոր ու հաստատվեց Դսեղում:
Առհասարակ, Անդրանիկին չէր վստահում Հայկական կորպուսի հրամանատար գեներալ Նազարբեկովը: Դեռևս Էրզրումի անկումից հետո Անդրանիկը Հայոց Ազգային խորհրդին էր ներկայացրել իր հրաժարականը: Ազգային խորհուրդը մերժեց և զորավարը պայման դրեց, թե պետք է ենթարկվի միայն Նազարբեկովի հրամանատարությանը:
Բավական մութ է այս պատմությունը: Հավանաբար, ճիշտ կլինի Անդրանիկի վարմունքը մեկնաբանել նրա և Ազգային խորհրդի միջև տարաձայնություններով: Համենայնդեպս, Անդրանիկի վարմունքը երբեք չի արդարացվում ոչ մի ռազմավարական պատճառաբանությամբ:
Հոդվածի ամբողջական word տարբերակն ստանալու համար գրեք vahe.lorents@gmail.com էլեկտրոնային հասցեին
Համլետ Մարտիրոսյան․ Հնագույն քաղաքակրթություններ։